Volgens het bericht op Nu.nl heeft eenzelfde automaat ook bij een Federale rechtbank in Washington, DC gestaan. Deze zou zijn teruggestuurd naar de fabrikant met nog tienduizenden pikante plaatjes op de harde schijf.

De woordvoerder van  Schiphol heeft plechtig beloofd dat de luchthaven geen bodyscan-beelden bewaard.

Het rapport is gepubliceerd in International Journal of Biological Sciences, en omdat dit soort informatie tegenwoordig “indianenverhalen” genoemd wordt kunt u via deze link een complete kopie in PDF-formaat downloaden.

Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Als we zo’n onderzoekje uitvoeren dan komen we al snel tot een zeer opvallende conclusie: van de ernstigst door de kinkhoest getroffen regio’s heeft het meerendeel tevens de hoogste vaccinatiegraad. En ook het omgekeerde geldt: regio’s waarin de vaccinatiegraad het laagst is kennen een laag tot zeer laag aantal ziektegevallen. De rode lijnen en blauwe lijnen die ik omwille van de analyse aan het originele RIVM plaatje heb toegevoegd wijzen naar enkele van de regio’s die in dit opzicht interessant zijn. Het RIVM laat hiermee op de eigen website zien dat de kinkhoest-vaccinatie (via de DKTP-cocktail) niet effectief is. De conclusie lijkt zelfs gerechtvaardigd dat het vaccin de ziekte niet voorkomt maar juist veroorzaakt.

Ook interessant is om te kijken naar de sterftecijfers van kinkhoest door de jaren heen. Nederlandse gegevens heb ik helaas niet weten te vinden, maar wel heb ik cijfers gevonden over het aantal doden in Wales en Engeland, zoals sinds 1838 bijgehouden door het Britse Office of National Statistics.

Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Uit dit plaatje blijkt overduidelijk dat hoewel kinkhoest ooit een gevaarlijk infectieziekte was, het aantal slachtoffers ver voor de grootschalige introductie van een vaccin met ruim 99 procent gezakt was. Het jaartal waarin de kinkhoestvaccinatie in het Rijksvaccinatieprogramma is opgenomen (1957) is met een pijl aangegeven in de grafiek. Wie beweert dat het aan aan vaccinatie te danken is dat de kinkhoest bijna verdwenen is weet duidelijk niet waar hij het over heeft.

Hoewel iedereen die over meer dan een halve hercencel beschikt uit de officiële gegevens kan opmaken dat vaccineren tegen kinkhoest niet helpt om het aantal zieken of doden te verminderen, worden Nederlandse kinderen in hun eerste levensjaar vier keer tegen kinkhoest ingeënt, de eerste keer als ze 2 maanden zijn, vervolgens bij 3, 4 en 11 maanden. Sinds 2001 worden ze op 4-jarige leeftijd nogmaals gevaccineerd.

Hoewel tijdens de bekendste uitbraak die Nederland heeft gekend -die tijdens de Westfriese Flora in Bovenkarspel in 1999 – slechts enkele tientallen doden te betreuren waren, houdt Bronswijk het liever op achthonderd mensen per jaar. Als je een case wilt neerzetten moet je de cijfers wat opleuken nietwaar?

Een overheid die niet wil chloreren, is ‘niet meer van deze tijd’, stelt Van Bronswijk. Het RIVM  reageert positief op de oproep van Van Bronswijk. „Van Bronswijk heeft een goed punt”, zegt hoofd Infectieziektenbestrijding Jim van Steenbergen.
Op dit moment wordt in Nederland geen chloor aan het drinkwater toegevoegd omdat het potentieel kankerverwekkende stoffen zou bevatten en schadelijk is voor het milieu, schrijft de krant, maar om achthonderd bewoners van verpleeg- en verzorgingstehuizen te redden moeten we niet zeuren over een beetje kanker, toch, mevrouw Bronswijk?

Bron – http://www.nu.nl/algemeen/2067176/ch…egionella.html

Het onderstaande is een vertaling van het tweede artikel op deze pagina, en is oorspronkelijk ontleend aan het boek Vaccination: The “Hidden” Facts door Ian Sinclair.

Hoewel in Engeland in 1852 de verplichte inenting tegen pokken geïntroduceerd werd doodde in de periode 1857 tot 1859 een pokkenepidemie 14.244 mensen. In 1863 tot 1865 eiste een tweede epidemie het leven van 20.059 mensen. In 1867 werd de wetgeving op het gebied van de verplichte inenting verscherpt waarbij mensen die weigerden zichzelf of hun kinderen te laten vaccineren werden vervolgd. Na vier jaren van intensieve inspanning om iedereen tussen de 2 en 50 jaar oud te vaccineren kondigde de Chief Medical Officer van Engeland in mei 1871 aan dat 97.5 procent was ingeënt. In het volgend jaar, 1872, werd Engeland getroffen door de ergste pokkenepidemie ooit, wat resulteerde in 44.840 dodelijke slachtoffers. Tussen 1871 en 1880, tijdens de periode van verplichte vaccinatie, sprong het sterftecijfer van pokken van 28 naar 46 per 100.000 inwoners.

In het British Medical Journal (Januari 21, 1928 p.116) zette Dr. L. Parry zijn vraagtekens bij de inentings statistieken die een hoger sterftecijfer lieten zien onder gevaccineerde mensen dan onder het niet ingeënte deel van de bevolking:

„Hoe kan het dat bij pokken de kans op dodelijke afloop bij gevaccineerde mensen vijf maal hoger is dan bij mensen die niet gevaccineerd zijn? Hoe het dat in sommige van onze meest gevaccineerde steden — bijvoorbeeld, Bombay en Calcutta — de pokken vaak voorkomen, terwijl in sommige van onze slechtst gevaccineerde steden, zoals Leicester, pokken bijna niet voorkomt? Hoe kan het dat ongeveer 80 percent van de ziektegevallen in de Metropolitan Asylums Board pokkenziekenhuizen gevaccineerde personenen betreft, terwijl slechts 20 procent van de patiënten niet is gevaccineerd?“

„Hoe kan het dat Duitsland — het best-gevaccineerde land ter wereld — meer sterfgevallen heeft in verhouding tot de bevolking dan Engeland? Bijvoorbeeld in 1919 waren er 28 sterfgevallen in Engeland en 707 (op 5012 zieken) in Duitsland. In 1920 waren er 30 sterfgevallen in Engeland, tegen 354 in Duitsland, en in 1925 had Engeland 5.363 gevallen van pokken, waarvan 6 met dodelijke afloop. Wat is de de verklaring?“

In Schotland stierven tussen 1855 en 1875 meer dan 9.000 kinderen onder de 5 jaar aan pokken ondanks het feit dat Schotland op dat ogenblik één van de best gevaccineerde landen ter wereld was. Tussen 1907 en 1919, een periode waarin slechts 1 op de 3 kinderen gevaccineerd was, werden in de leeftijdsgroep tot 5 jaar slechts 7 dodelijke pokkengevallen geregistreerd.

In Duitsland hadden in jaren 1870-1871 meer dan 1.000.000 mensen pokken, waarvan er 120.000 stierven. Hiervan was 96 procent ingeënt. Bismarck, de Kanselier van Duitsland, schreef aan de overheden van de diverse Duitse deelstaten dat „de hoop in de doeltreffendheid van het koepokkenvirus als preventie tegen de mensenpokken volledig bedrieglijk is gebleken”.

In de Filippijnen, voorafgaand aan de overname door de V.S. in 1905, was de mortaliteit van pokken ongeveer 10%. In 1905, nadat gestart was met de systematische vaccinatie van de bevolking, afgedwongen door de Amerikaanse overheid, was er een epidemie waarvan de mortaliteit in verschillende delen van de eilandengroep tussen de 25% en 50% lag. In 1918-1919, toen meer dan 95 procent van de bevolking voor pokken was ingeënt, overleed 65 procent van de zieken in de hevigste epidemie in de geschiedenis van de Filippijnen. In de hoofstad Manilla, waar de vaccinatiegraad het hoogst was, was ook de mortaliteit het hoogst. In Mindanao, de plaats waar de vaccinatiegraad vanwege godsdienstige redenen het laagste was, was het percentage sterftegevallen het laagst. Dr. V. de Jesus, Director of Health, verklaarde dat de de pokkenepidemie van 1918-1919 in 60.855 sterfgevallen geresulteerd had. Het Report of the Philippines Health Service uit 1920 bevat de volgende aanklacht tegen de inentingscampagne:

„Vanaf de tijd waarin pokken in Manilla bijna was uitgeroeid tot aan het jaar 1918 (ongeveer 9 jaar) waarin de epidemie verscheen – ongetwijfeld in één van zijn hevigste vormen – zijn jaarlijks vele honderdduizenden mensen ingeënt. Het resultaat is hoogst onfortuinlijk en toont, op het eerste gezicht, het falen van klassieke immunisatie als remedie tegen toekomstige epidemiën.”

In Japan in 1885, 13 jaar nadat men daar begonnen was met verplichte pokkenvaccinaties, werd een wet aangenomen die elke zeven jaar een hervaccinatie vereiste. Tussen 1886 tot 1892 werden 25.474.370 hervaccinaties geregistreerd in Japan, maar toch werden tijdens deze zelfde periode 156.175 gevallen van pokken geteld, met 38.979 sterfgevallen, ofwel een mortaliteit van bijna 25 procent. In 1896 nam het Japanse parlement een nieuwe wet aan waarmee de frequentie van hervaccinatie werd opgevoerd naar eenmaal per vijf jaar. Tussen 1889 en 1908 waren er 171.611 pokkengevallen waarvan 47.919 met dodelijke afloop. Dit komt overeen met een mortaliteit van 30 procent, wat het pokkensterftecijfer uit de periode dat nog niemand werd ingeënt overschrijdt. Het is opmerkelijk dat in diezelfde periode Australië – één van de minst tegen pokken gevaccineerde landen ter wereld – in 15 jaar tijd slechts 3 pokkengevallen had, terwijl dit er in Japan –ondanks vaccinaties en hervaccinaties- in een periode van slechts 6 jaar 165.775 waren, met 28.979 sterfgevallen.

In het artikel “Vaccinatie in Italië” in het New York Medical Journal van juli 1899, schreef Charles Rauta, Professor of Hygiene and Material Medical van de Universiteit van Perguia:

„Italië is één van de best gevaccineerde landen ter wereld, misschien zelfs wel het allerbest. Al sinds 1865 was de vaccinatiegraad in ons land 98.5 procent, maar desondanks zijn de pokkenepidemieën die ons hebben getroffen zo angstaanjagend geweest dat niets van vóór de uitvinding van vaccinatie dit kon evenaren. In 1887 hadden wij 16.249 sterfgevallen door pokken, in 1888 waren het er 18.110, met 131.413 doden in 1889.“

“Vaccinatie is een monstruositeit, voortgekomen uit fouten en onwetendheid. Het zou geen plaats moeten hebben in hygiëne of in de geneeskunde. Geloof niet in inenting, het is een wereldwijd waanidee, een onwetenschappelijke praktijk, een fataal bijgeloof resulterend in tranen en grenzeloos verdriet.“

De arts en voormalig inenter J.W. Hodge schreef in zijn boek, The Vaccination Superstition:

„Na een zorgvuldige overweging van de geschiedenis van vaccinatie, ontleend aan een onpartijdige en uitvoerige studie van essentiële statistieken en relevante gegevens vanuit elke betrouwbare bron, en na een ervaring die voortkomt uit het inenten van 31.000 mensen, ben ik er stellig van overtuigd dat vaccinatie geen enkele zichtbare relatie heeft met de vermindering van het aantal gevallen van pokken.“

“Vaccinatie beschermt niet, in werkelijkheid maakt het mensen juist vatbaarder door de algemene vitaliteit en de natuurlijke weerstand te verminderen, en miljoenen mensen zijn gestorven aan pokken die zij opliepen na te zijn ingeënt.“

In de V.S. sprak Dr. William Howard Hay op 25 Juni, 1937, de Medical Freedom Society toe betreffende het afschaffen van verplichte inentingen. Hij verklaarde:

„Ik heb vaak gedacht dat van alle krankzinnige dingen die wij in geneeskunde hebben bepleit, het aandringen op vaccinatie van kinderen –en volwassenen- een van de meest krankzinnige is, want feitelijk hebben we nooit kunnen bewijzen dat vaccinatie ook maar één mens van de pokken heeft weten te redden.”

„Ik weet van één pokkenepidemie waarbij iets meer dan 900 mensen ziek werden, waarbij 95 procent van de patiënten gevaccineerd was, de meesten recent.”

„Het is nu dertig jaar dat ik bezig ben met de behandeling van chronische ziektes. Ik ben zoveel gevallen tegengekomen van kinderen die tot op de dag van hun vaccinatie nooit een dag ziek waren geweest, en sinds hun vaccinatie nooit meer een dag gezond geweest zijn.”

„In Engeland, waar de statistieken wat meer openbaar en accuraat zijn dan in dit land (Amerika), tonen de officiële cijfers over de afgelopen 21 jaar drie keer meer sterfgevallen als direct gevolg van vaccinaties dan als gevolg van pokken. Ik garandeer dat het aantal ongeregistreerde gevallen nog een factor drie hoger ligt. Daarnaast zijn er nog vele gevallen van hersenontsteking of slaapziekte, en van uiteenlopende vormen van degeneratie die als resultaat van inenting voorkomen.”

„Het is onzin om te denken dat u pus kunt inspuiten — gewoonlijk is het pus van een dood pokkenslachtoffer — het is ondenkbaar dat u dat kunt inspuiten in een klein kind en dat u daarmee zijn gezondheid verbetert. Ik zou het fanatiek toejuichen als we met kunstmatige middelen de natuurlijke weerstand zouden konden opbouwen, maar dat kunnen we niet, niet met vaccinaties en niet met andere vormen van zogenaamde serum-immunisering.”

“Het lichaam heeft zijn eigen verdedigingsmechanismes. Deze hangen af van de algemene vitaliteit. Een vitaal lichaam zal alle infecties overwinnen, een minder gezond lichaam lukt dat niet. De vitaliteit van een lichaam valt niet te verbeteren door vergif van wat voor soort dan ook in het lichaam te injecteren.“

Volgens de officiële Engelse cijfers stierven in Engeland en Wales, tussen 1910 en 1933, slechts 109 kinderen onder de 5 jaar aan pokken. In dezelfde periode stierven er 270 als gevolg van vaccinaties. Tussen 1934 en 1961 werd niet één dodelijk pokkenslachtoffer geregistreerd, en toch stierven tijdens deze periode 115 kinderen onder de 5 jaar als gevolg van de pokkeninenting. Dit dwong uiteindelijk de overheid om de Vaccination Act voor pokken te herroepen.

De situatie in de V.S. was niet anders. Een artikel in de juli 1969 editie van Prevention Magazine berichtte dat sinds 1948 300 kinderen in de V.S. aan de complicaties van het pokkenvaccin waren gestorven. In dezelfde periode was er in Amerika niet één melding van pokken geweest. In oktober 1971 zei Dr. Samuel Katz van het Medisch Centrum van de Duke University in een lezing voor de jaarlijkse vergadering van de American Academy of Pediatrics, dat elk jaar gemiddeld zes tot negen individuen overlijden als gevolg van pokkeninentingen. Uiteindelijk besloten de autoriteiten met het vaccineren tegen pokken te stoppen. Dr. Archie Kalokerinos uit Australië zei hier over:

„Ongeveer 10 tot 15 jaar geleden gaven sommige van mijn collega’s in de Verenigde Staten me wat zeer interessante informatie. Zij vertelden dat het vaccineren tegen pokken was gestopt, niet omdat de ziekte was uitgeroeid, maar omdat zij problemen hadden met het vaccin. Gevaccineerde individuen bleken actief pokkenvirus door te geven aan mensen waarmee ze in contact kwamen. Het was onbeheerst en daarom zijn ze ermee gestopt.”

Dit is waarschijnlijk de reden dat Professor Ari Zuckerman, een lid van het virus-adviespanel van de Wereldgezondheidsorganisatie, heeft verklaard ”Immunisering tegen pokken is gevaarlijker dan de ziekte zelf.“

Zelfs het British Medical Journal (1/5/1976) verklaarde: “Men weet nu dat de risico’s van routinematige pokkenvaccinaties in Groot-Brittannië groter zijn dan de risico’s van een natuurlijke besmetting”

Zoals gebruikelijk geeft de Nederlandse pers er weinig aandacht aan, maar de Belgische krant Het Laatste Nieuws schreef op 7 april over het door professor Steven E. Jones geleidde onderzoek, en noemt onder andere dat super-thermiet allesbehalve vrij te verkrijgen is, en dat in de VS de handel volledig wordt gecontroleerd door de overheid.

Een andere wetenschapper uit het team, Niels Harrit , kreeg op de Deense TV-zender TV2 News volop gelegenheid het onderzoek toe te lichten. Volgens Harrit is er slechts één echte -niet door de feiten gesteunde- complottheorie, en dat is het verzinsel over 19 islam-fanatiekelingen die gewapend met stanley-messen het volledige luchtverdedigingssysteem van de VS lam wisten te leggen.

Zie het Engels ondertitelde TV2 nieuws-item:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=8_tf25lx_3o]

Muhammad Ponari doopt zijn “magische steen” in een fles met water

En het ging maar door met de wonderbaarlijke genezingen, aldus Nila Retno, de hoofdman van het dorp. “Ik had een verrekte arm, maar nadat ik er met de steen behandeld water overheen had gedaan was ik plotseling weer okee.” De plaatselijke politieman heeft een verhaal over een jongen die al 5 jaar niets gezegd had. Ponari schudde hem door elkaar, er werd wat gevochten, en even later begon de jongen te praten. De opzienbarende verhalen gingen als een lopend vuurtje in het rond, en al snel stonden honderden dorpelingen in rijen te wachten voor het eenvoudige huisje waar Ponari woont. Nog een weekje later waren het niet alleen de mensen uit het dorp, maar kwamen de zieken, lammen, en nieuwsgierigen van afstanden zover als Maleisië. Met duizenden stonden ze in kilometers lange rijen, met plastic watertassen waarvan ze hoopten dat de inhoud in een geneeskrachtig elixer veranderd zou worden.
Helaas gaven de vele bezoekers aan het dorp nogal wat overlast, en om die reden is Ponari, nadat hij tienduizenden patiënten op miraculeuze wijze had genezen, door de politie naar een onbekende lokatie overgebracht.

Bron: www.theage.com.au

Ik vermoed dat het werk van Kees van Grootheest en zijn Bijwerkingen Centrum zich beperkt tot  het ontkennen dat bijwerkingen überhaupt bestaan.

Met zulke gigantische aantallen terroristen mag het een wonder heten dat er in de VS niet dagelijks terroristische aanslagen plaatsvinden.  Blijkbaar is het goed bijhouden van zo’n lijst en het in de gaten houden van de potentiële terroristen dé manier om de vrijheid te kunnen waarborgen.

Bron: www.usatoday.com

Voor Al Gore liefhebbers een opluchting dat de aarde toch nog gered gaat worden, voor climate-deniers vooral het bewijs dat de hele CO2-scare vooral tot doel heeft om rijkdom over te hevelen van het volk naar de bankiers en elite die straks de emissierechten gaan verhandelen.

Bron: www.earthtimes.org